Ένα καντήλι σβήνει το φασισμό

Προσωπικά είχα διαβάσει το συγκεκριμένο περιστατικό πριν αρκετό καιρό αλλά ο εξαιρετικός συνάδελφος Παναγιώτης Ασημακόπουλος το επένδυσε με εικόνα και ήχο. 

Αφιερωμένο όλους όσους σε πείσμα των καιρών οραματίζονται και παλεύουν έμπρακτα για έναν κόσμο καλύτερο.

1453, η Άλωση της Πόλης - από το National Geographic (HQ)

...Στο οπτικοακουστικό λεύκωμα "1453: Η άλωση της Πόλης" καταγράφεται σε μορφή τόσο βιβλίου όσο και ντοκιμαντέρ όλο το τραγικό κεφάλαιο της ιστορίας που κλείνει με την πτώση της Βασιλεύουσας. 

Με την ποιότητα που χαρακτηρίζει το National Geographic κατανοούμε πλήρως τα συμβάντα που δεν είναι τόσο γνωστά όσο θα έπρεπε.

(από το εκδοτικό σημείωμα του Ν. Μάργαρη)

 

 

 Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο του εξαιρετικού συναδέλφου Νίκου Ζαλακώστα

 

Τα παπούτσια του Δούναβη – Το πιο συγκινητικό μνημείο στην μνήμη όσων έχασαν τη ζωή τους από τους Ναζί

Δεκάδες μπρούτζινα παπούτσια κοσμούν το πεζοδρόμιο δίπλα στη Γέφυρα των Αλυσίδων στον Δούναβη, αποτελώντας ένα μνημείο- ορόσημο για τους 550.000 Ούγγρους Εβραίους που έχασαν τη ζωή τους το 1944 – 45. Χιλιάδες από αυτούς πυροβολήθηκαν δίπλα στην όχθη από συμπατριώτες τους, συνεργάτες των Ναζί οι οποίοι πριν τους εκτελέσουν, τους ανάγκαζαν να βγάλουν το πιο πολύτιμο πράγμα που είχαν επάνω τους: τα παπούτσια τους.
Το μνημείο είναι μια διαδρομή με 40 μπρούντζινα αδειανά ζεύγη υποδημάτων, πάνω στις πλάκες του πεζοδρομίου, σαν τα τελευταία βήματα μιας χορογραφίας που οδηγούσε στην εξόντωση.

Πηγή: http://www.iefimerida.gr

Αναδημοσίευση από: Στο τελευταίο θρανίο της Πάτρας

Ολυμπιακοί Αγώνες (για την ιστορία της α΄ γυμνασίου)

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ
Οι αρχαιότεροι και πιο γνωστοί αγώνες στον κόσμο. Σύμβολο της ευγενούς άμιλλας και της ειρήνης, που ενώνουν τους ανθρώπους, όπως δηλώνουν άλλωστε και οι πέντε κύκλοι της σημαίας των Ολυμπιακών Αγώνων.

Έχουν περάσει αιώνες από τότε που η νίκη του αθλητή επιβραβευόταν με ένα απλό στεφάνι ελιάς (τον κότινο). Η απλότητα των αγώνων που διεξάγονταν στην περιοχή της Ολυμπίας έδωσε τη θέση της σε υπέρλαμπρες και πολυέξοδες τελετές έναρξης και λήξης στην προσπάθεια της διοργανώτριας κάθε φορά χώρας να αποδείξει ότι δικαίως της παραχωρήθηκε το δικαίωμα της διοργάνωσης των αγώνων. 



Περισσότερα για την ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων (από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα) μπορείτε να βρείτε εδώ...κλιιικ!!!!!


  και ξανά κλιικ!!!




***********

Ο ύμνος των Ολυμπιακών Αγώνων

"Αρχαίο Πνεύμα αθάνατο"
Ποίηση: Κωστής Παλαμάς
Μελοποίηση: Σπύρος Σαμαράς

Η γέννηση των Ολυμπιακών Αγώνων

Αν και το βιντεάκι είναι στα αγγλικά μπορείτε να πάρετε μία γεύση από τα αθλήματα αλλά και τους χώρους που διεξάγονταν οι αγώνες.Θα σας βοηθήσει και στις εργασιούλες που σας έχω αναθέσει! 

***********

 Η ΚΑΛΛΙΠΑΤΕΙΡΑ 

Η Καλλιπάτειρα ήταν κόρη του ξακουστού "περιοδονίκη" Διαγόρα. Τα αδέλφια της ήταν επίσης Ολυμπιονίκες.
Όταν ο γιος της Καλλιπάτειρας θα έπαιρνε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες, η επιθυμία της να τον δει να αγωνίζεται ήταν μεγάλη. Υπήρχε όμως αυστηρός Ολυμπιακός νόμος να μην μπορούν οι γυναίκες να παρακολουθήσουν τους αγώνες. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, θα έπρεπε να τις γκρεμίσουν από το ψηλό βουνό Τυπαίο για τιμωρία.
Και η απειλή του θανάτου ακόμη δεν εμπόδισε τη λαχτάρα της μάνας να αντικρίσει το παιδί της νικητή.
Η Καλλιπάτειρα δεν υπολόγισε τον κίνδυνο. Ντύθηκε γυμναστής και μαζί με το πλήθος μπήκε μέσα στο στάδιο απαρατήρητη. Όταν ο γιος της τελικά κατάφερε να νικήσει, η μητέρα του συγκινήθηκε τόσο πολύ που έτρεξε να τον αγκαλιάσει με λατρεία. Αλίμονο! Ο μανδύας της έπεσε και αποκαλύφθηκε η γυναικεία της φύση. Αμέσως τότε συνελήφθη. Η τιμωρία θα έπρεπε να είναι θάνατος.
Παρ' όλα αυτά της δώσανε χάρη, επειδή η οικογένεια της ήταν φημισμένη. Η Καλλιπάτειρα γλίτωσε από βέβαιο θάνατο. Ακόμη και οι νόμοι λύγισαν μπροστά σε μία τόσο καταξιωμένη οικογένεια, μια οικογένεια Ολυμπιονικών.
Αυτό το γεγονός είχε τόσο μεγάλη επίδραση στους ποιητές και λογοτέχνες ώστε από αυτό να εμπνευστεί ο ποιητής Λορέντζος Μαβίλης και να γράψει το παρακάτω ποίημα:
Αρχόντισσα Ροδίτισσα, πώς μπήκες;
Γυναίκες διώχνει μια συνήθεια αρχαία
εδώθε». «Έχω ένα ανίψι, τον Ευκλέα,
τρία αδέρφια, πατέρα Ολυμπιονίκες-
να με αφήσετε πρέπει, Ελλανοδίκες,
και γω να καμαρώσω μες τα ωραία
κορμιά, που για το αγρίλι του Ηρακλέα
παλεύουν, θαυμαστές ψυχές αντρίκειες.
Με τες άλλες γυναίκες δεν είμαι όμοια
στον αιώνα το σόι μου θα φαντάζει
με της αντρείας τα αμάραντα προνόμια.
Με μάλαμα γραμμένος το δοξάζει
σε αστραφτερό κατεβατό μαρμάρου ύμνος χρυσός του αθάνατου Πινδάρου».

Πηγή:http://users.sch.gr/ragian/op_min_kalipatira.htm