Όταν οι ψυχές των παιδιών μιλούν!
Στα πλαίσια του μαθήματος των θρησκευτικών και με αφορμή την Κυριακή Προσευχή τα παιδιά του Β4 έγραψαν τις δικές τους προσευχές!

Διαβάστε τες στο βιβλιαράκι που ακολουθεί πατώντας πάνω στην εικόνα!
Η εικόνα αλιεύτηκε από το διαδίκτυο.

Επιστρατεύστε τις γνώσεις και τη φαντασία σας και δώστε τίτλους στις υπέροχες φωτογραφίες της Μαριάννας! 

Πατήστε στο σύνδεσμο που ακολουθεί και ακολουθείστε τις οδηγίες! 

Καλή έμπνευση! 

>

Εργασίες Β' Γυμνασίου με το ΝΠΣ

Μερικές από τις εργασίες που υλοποιήθηκαν στο πλαίσιο της ΘΕ 1 "Η απεικόνιση του Θεού στον Χριστιανισμό" της Β' Γυμνασίου. 

Ενότητα: Εικονομαχία

Η εργασία αφορούσε στην "φυγάδευση" μίας εικόνας την εποχή της εικονομαχίας. 

Εργασίες Γ' Γυμνασίου με το ΝΠΣ

Εργασίες Γ' Γυμνασίου με το ΝΠΣ 

Η Νεφέλη και η Χριστίνα ετοίμασαν μία πολύ όμορφη παρουσίαση για την Αναγέννηση και το κίνημα του Ανθρωπισμού. 

Το γραφείο του ανθρωπιστή. Πίνακας (1502-1507) του Vittore Carpaccio. Εκκλησία του Saint Georges des Esclavons, Βενετία από το βιβλίο της ιστορίας της Β΄ Λυκείου

Εργασίες Α' Γυμνασίου με το ΝΠΣ

Μερικές από τις εργασίες των μαθητών μου βασισμένες στη ΘΕ 1 "Μεγαλώνουμε και αλλάζουμε" στο ΒΘ ΙΙ "Η Εκκλησία ανοίγεται και εξαπλώνεται" 

Νέο Πρόγραμμα Σπουδών για το μάθημα των Θρησκευτικών - Γ' Γυμνασίου

Αγαπημένοι μου μαθητές. Στους παρακάτω συνδέσμους θα βρείτε το υλικό που έχουμε δουλέψει ή θα δουλέψουμε στην τάξη. Απλά κάντε κλικ!!! στους παρακάτω συνδέσμους! 

Η Χριστιανοσύνη στο σύγχρονο κόσμο (ΘΕ 1) 

 Οι Χριστιανικές Εκκλησίες: Κοινή καταγωγή, διαφορετικές πορείες (ΒΘ Ι)

 

Το Σχίσμα των Εκκλησιών 

Ορθόδοξες Εκκλησίες,Ορθόδοξη διασπορά (Αφρική, Ασία, Αμερική, Αυστραλία) και Ορθόδοξα κέντρα - Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία: Απότον Μεσαίωνα στη Β΄ Βατικανή Σύνοδο - Μεταρρύθμιση (Μ.Λούθηρος) - Αγγλικανική Εκκλησία

 

Ελέγχω τι έμαθα: Σχίσμα - Μεταρρύθμιση (Μ.Λούθηρος) - Αγγλικανική Εκκλησία - Β' Βατικανή Σύνοδος

Λατρεία και τέχνη σε Ανατολή και Δύση (ΒΘ ΙΙ)

Ελέγχω τι έμαθα με βάση τις Δ.Ε. 20_21_25 (Ναοδομία - Αγιογραφία - Υμνολογία - Τέχνη της Δύσης)

Νέο Πρόγραμμα σπουδών για το μάθημα των Θρησκευτικών - Β' Γυμνασίου

Αγαπημένοι μου μαθητές. Στους παρακάτω συνδέσμους θα βρείτε το υλικό που έχουμε δουλέψει ή θα δουλέψουμε στην τάξη. Απλά κάντε κλικ!!! στους παρακάτω συνδέσμους! 

Μπορούν οι άνθρωποι να απεικονίζουν το Θεό; (ΘΕ 1) 

Η απεικόνιση του Θεού στο Χριστιανισμό (ΒΘ ΙΙ)

Εικονομαχία: Οι πιστοί ερίζουν για τις εικόνες (iii)

Εικόνα από http://dimossas.blogspot.gr/2013/02/blog-post_19.html, 25.11.2016

Η ακμή της βυζαντινής εικόνας μετά την Εικονομαχία (iv)

Εικονίζονταςτον Θεό και τους αγίους (Η θεολογία των χρωμάτων)

Εικόνα από http://vizantinonistorika.blogspot.gr/2013_10_01_archive.html, 25.11.2016

Ελέγχω τι έμαθα: Εικονομαχία - Η ακμή της βυζαντινής εικόνας μετά την Εικονομαχία

Εικόνα από https://www.sophia.org/tutorials/learning-strategies-a-test-taking-survival-guide, 25.11.2016

Η απεικόνιση του Θεού σε άλλες θρησκευτικές παραδόσεις (ΒΘ ΙΙΙ)

Μουκάρνας από τον μεντρεσέ της πλατείας Ρεγκιστάν, στην πόλη Σαμαρκάνδη, Ουζμπεκιστάν. Πηγή: www.lifo.gr, 25.11.2016

Ποιός είναι ο Θεός των χριστιανών; "Τίνα με λέγουσιν οι άνθρωποι είναι;" (ΘΕ 2) 

Πατήστε πάνω στην εικόνα για να δείτε το υλικό ολόκληρης της θεματικής ενότητας. 

Το συννεφόλεξο δημιουργήθηκε με τους στίχους του Τ. Λειβαδίτη από το ποίημά του "Την πόρτα ανοίγω το βράδυ". 

Νέο Πρόγραμμα Σπουδών για το μάθημα των Θρησκευτικών - Α΄ Γυμνασίου

Αγαπημένοι μου μαθητές. Στους παρακάτω συνδέσμους θα βρείτε το υλικό που έχουμε δουλέψει ή θα δουλέψουμε στην τάξη. Απλά κάντε κλικ!!! στους παρακάτω συνδέσμους! 

Μεγαλώνουμε και αλλάζουμε (ΘΕ 1)

Η Εκκλησία ανοίγεται και εξαπλώνεται (ΒΘ ΙΙ)

Ελέγχω τι έμαθα: Παύλος - Διάδοση του Χριστιανισμού στον κόσμο - Διάταγμα των Μεδιολάνων 

Τα βήματα αποστόλου Παύλου στην Ελλάδα! 

Περιλαμβάνει στερεοσκοπικές λήψεις και 3D αναπαραστάσεις με κίνηση και παρουσιάζει την ιστορία και περιοδεία του Αποστόλου Παύλου από τα Ιεροσόλυμα μέχρι την Κόρινθο. 

Βιβλιοθήκη ομιλούντων βιβλίων (Audiobooks)

Ένας αξιόλογος κατάλογος από έλληνες και ξένους συγγραφείς. Περιλαμβάνει και θεατρικά έργα. Αξίζει τον κόπο μία περιήγηση. Σε καμία περίπτωση δεν αναπληρώνει το διάβασμα αλλά είναι μία ευκαιρία, ιδιαίτερα για τα νέα παιδιά να έρθουν σε επαφή με τη λογοτεχνία έστω και μ'αυτό τον τρόπο. Απλά πατήστε στην εικόνα! 

Το αλιεύσαμε από http://logotexnia21.blogspot.gr/p/blog-page_24.html

Πηγή εικόνας: http://www.californiahomeschoolmom.com/audiobooks-count/

 

 

Ο άγιος Σπυρίδων ο θαυματουργός, ο πολιούχος της Κέρκυρας και το άφθαρτο σκήνωμά του

Ο βίος του- κείμενο Φ. Κόντογλου- εικονική περιήγηση στο ναό του στην Κέρκυρα -βίντεο-παραδόσεις και  υλικό για παιδιά

Ο βίος του αγίου Σπυρίδωνος- πώς συνδέθηκε με την Κέρκυρα;- η πολλαπλή σωτηρία του νησιού από τον άγιο

(κείμενο και για παιδιά- από το περιοδικό Προς τη Νίκη, Δεκέμβριος 2013)

Ἄς πάρουμε τό πλοῖο πού θά μᾶς ταξιδέψει στά νερά τοῦ Ἰονίου πελάγους καί θά μᾶς ὁδηγήσει στό πανέμορφο νησί τῶν Φαιάκων, τήν περίφημη Κέρκυρα. Ἐκεῖ μᾶς περιμένει ἕνα ἐκπληκτικό θαῦμα: Ὁ ἅγιος Σπυρίδων, ὁ ὁποῖος ἔζησε πρίν ἀπό 1700 χρόνια περίπου κι ὅμως τό ἱερό λείψανότου διατηρεῖται ὁλόσωμο καί ἄφθο ρο καί ἐπιτελεῖ διαρκῶς θαύματα!
***
Ὁ ἅγιος Σπυρίδων ἔζησε τόν 4ο αἰώνα στήν Κύπρο. Ἦταν ἄνθρωπος ὀλιγογράμματος καί ἐργαζόταν ὡς βοσκός. Ξεχώριζε γιά τήν πίστη στό Θεό, τήν ἁπλότητα, τήν ταπείνωση ἀλλά καί τήν ἀγάπη του, πού ἐκδηλωνόταν μέ διαφόρους τρόπους σέ κάθε ἄνθρωπο πού εἶχε κάποια ἀνάγκη.

Μπάμπουσκα: η γιαγιά που πηγαίνει δώρα στα παιδιά στη Ρωσία (ένα παραδοσιακό, χριστουγεννιάτικο παραμύθι με πολλά διδάγματα για μικρά και… μεγάλα παιδιά)

Ο θρύλος της Μπάμπουσκα

Στην Ρωσία σύμφωνα με έναν θρύλο που ήταν αρκετά δημοφιλής πριν την επανάσταση του 1917 δεν υπήρχε ο Αγιος Βασίλης αλλά η Μπάμπουσκα (=γιαγιά). Λέγετε ότι η Μπάμπουσκα ήταν μια γριά γυναίκα που δεν είχε οικογένεια , δεν δεχόταν συχνάεπισκέψεις και το μόνο που σκεφτόταν ήταν να κάνει δουλειές και να κρατάει το άδειο σπίτι καθαρό. Ένα κρύο απόγευμα , την ώρα που έτριβε τα πατώματα πέρασαν από το σπίτι της οι τρεις μάγοι. Της χτύπησαν στο παράθυρο και της ζήτησαν να πάει μαζί για να δει τον νέο Βασιλιά. Αρνήθηκε λέγοντας ότι τα πατώματα δεν είναι ακόμα καθαρά. Τους προσκάλεσε να μείνουν την νύχτα στο σπίτι της αλλά οι μάγοι αρνήθηκαν λέγοντας ότι βιάζονται για να φτάσουν στην ώρα τους.
Αργότερα εκείνη την νύχτα η Μπάμπουσκα μετάνιωσε για την απόφασή της να μην πάει μαζί με τους μάγους . Μάζεψε κάποια από τα στολίδια που είχε στα λιγοστά υπάρχοντα της για να τα προσφέρει στον Χριστό και ξεκίνησε για να τον βρεί. Περπατούσε συνέχεια. Ρώτησε όποιον είδε μπροστά της για τους τρεις ταξιδιώτες και για το Άγιο παιδί που προορισμός του ήταν να γίνει ο νέος Βασιλιάς του κόσμου αλλά δεν κατάφερε να βρει τίποτα.
Λένε ότι ακόμα ψάχνει και περιφέρετε από μέρος σε μέρος. Στο ξημέρωμα της ημέρας των Θεοφανίων (06/01) αφήνει στολίδια για δωράκια στα μικρά παιδιά με την ελπίδα να βρει τον Βασιλιά. πηγή

Η ψυχή (Χαλίλ Γκιμπράν)

Και ο Θεός δημιούργησε την ψυχή, πλάθοντας την με ομορφιά. Της έδωσε την απαλότητα της πρωινής αύρας, το άρωμα των λουλουδιών, την ομορφιά του σεληνόφωτος.

Της έδωσε επίσης ένα ποτήρι χαράς και της είπε:
“Δε θα πιεις απ’ αυτό το ποτήρι παρά μόνο όταν ξεχάσεις το παρελθόν και αποκηρύξεις το μέλλον”.

Της έδωσε επίσης ένα ποτήρι θλίψης, λέγοντας:
“Πιες για να καταλάβεις το νόημα της χαράς”.

Μετά ο Θεός έδωσε στην ψυχή αγάπη που θα χανόταν με τον πρώτο στεναγμό ικανοποίησης , και γλυκύτητα που θα χανόταν με την πρώτη λέξη αλαζονείας. Έκανε ένα ουράνιο σημείο για να την οδηγεί στο δρόμο της αλήθειας .

Έβαλε στα βάθη της ένα μάτι που βλέπει το αόρατο. Δημιούργησε μέσα της μια φαντασία που κυλά σαν ποτάμι με φαντάσματα και κινούμενες μορφές. Την έντυσε με ενδύματα λαχτάρας υφασμένα απ’ τους αγγέλους απ’ το ουράνιο τόξο.

Κι έβαλε επίσης μέσα της το σκοτάδι της σύγχυσης, που είναι η σκιά του φωτός. Και πήρε ο Θεός φωτιά απ’ το καμίνι του θυμού, Άνεμο που φυσά απ’ την έρημο της άγνοιας, μάζεψε άμμο απ’ την όχθη του εγωισμού, και σκόνη κάτω απ’ τα πόδια των αιώνων.

Έτσι έφτιαξε τον άνθρωπο. Κι έδωσε στον άνθρωπο δύναμη τυφλή που γίνεται φλόγα σε στιγμές τρελού πάθους και κοπάζει μπροστά στην επιθυμία. Του έδωσε ο Θεός ζωή που είναι η σκιά του θανάτου.

Και ο Θεός χαμογέλασε και έκλαψε , κι ένιωσε μια αγάπη που δεν έχει όρια ούτε τέλος . Κι έτσι ένωσε τον άνθρωπο με την ψυχή του..
 

ΧΑΛΙΛ ΓΚΙΜΠΡΑΝ

Πηγή:utopia-tarsia

 

Αναδημοσίευση από: http://enallaktikidrasi.com/2013/10/i-psychi-xalil-gkimpran/#ixzz2jSbvJ4S3

Ο βιολιστής στο μετρό: Το πείραμα

Κάποιο κρύο πρωινό του Ιανουαρίου του 2007, ένας άντρας κάθισε σε ένα κεντρικό σταθμό του μετρό, δίπλα σε έναν κάδο σκουπιδιών και ξεκίνησε να παίζει το βιολί του. Έπαιξε για περίπου 45 λεπτά. Κατά τη διάρκεια αυτών των 45 λεπτών, δεδομένου ότι ήταν ώρα αιχμής, πέρασαν από μπροστά του αρκετές χιλιάδες άνθρωποι, οι περισσότεροι πηγαίνοντας στη δουλειά τους.

Τρία λεπτά μετά την έναρξη της μουσικής, ένας μεσήλικος κύριος παρατήρησε ότι υπήρχε ένας μουσικός που έπαιζε βιολί, τον κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα και συνέχισε το βιαστικό του βηματισμό.

Ένα λεπτό αργότερα, ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολάριο, από μια κυρία που το πέταξε στο καπέλο του καθώς περνούσε από μπροστά του χωρίς να σταματήσει καθόλου. Λίγο αργότερα, κάποιος ακούμπησε στον τοίχο και τον άκουσε για λίγο, αλλά μετά κοίταξε το ρολόι του και έφυγε βιαστικός. Πιο πολύ από όλους τους περαστικούς, ασχολήθηκε μαζί του ένα τρίχρονο αγόρι που ήθελε να σταματήσει για να ακούσει, αλλά η μητέρα του τον τράβηξε για να συνεχίσουν τη διαδρομή τους.

Το παιδί κοιτούσε συνεχώς προς τα πίσω καθώς απομακρυνόταν. Το ίδιο επαναλήφθηκε και με άλλα παιδιά και τους γονείς τους, οι οποίοι -χωρίς καμία εξαίρεση- τα τράβαγαν για να συνεχίσουν το δρόμο τους. Στα 45 λεπτά μουσικής, συνολικά σταμάτησαν για να ακούσουν -έστω και για λίγο- μόνο 6 άνθρωποι, σε σύνολο περίπου χιλίων. Περίπου 20 άνθρωποι έριξαν λεφτά στο καπέλο καθώς συνέχιζαν να περπατούν, χωρίς να ελαττώσουν την ταχύτητα του βηματισμού τους. Η συνολική είσπραξη ήταν 32 δολάρια.

Όταν η μουσική σταμάτησε και υπήρξε σιωπή, κανείς δεν το πρόσεξε. Κανείς δε χειροκρότησε, ούτε υπήρξε κανενός άλλου είδους αναγνώριση, εκτός από μία γυναίκα. Αυτό που δεν ήξερε κανείς, ήταν ότι ο συγκεκριμένος βιολιστής ήταν ο Τζόσουα Μπελ, ένας από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου, και έπαιζε με ένα βιολί Στραντιβάριους αξίας 3,5 εκατομμυρίων δολαρίων, κατασκευασμένο από τον ίδιο τον Αντώνιο Στραντιβάρι το 1713. Δύο ημέρες νωρίτερα, ο Μπελ έπαιξε σε ένα κατάμεστο θέατρο της Βοστόνης και η τιμή ενός «φθηνού» εισιτηρίου ήταν 100 δολάρια.

Ο Μπελ αμoίβεται με περίπου 1000 δολάρια το λεπτό! Το συγκεκριμένο πείραμα, δηλαδή το να παίξει ο Τζόσουα Μπελ στο σταθμό του μετρό ινκόγκνιτο, οργανώθηκε από την εφημερίδα Ουάσιγκτον Ποστ, ως μέρος μιας κοινωνικής μελέτης, περί του τι εκλαμβάνουμε ως σημαντικό, τι μας αρέσει, και σε τι δίνουμε προτεραιότητα. Η γενική περιγραφή του πειράματος ήταν: « Σε ένα συνηθισμένο περιβάλλον, σε μια ακατάλληλη ώρα, αντιλαμβανόμαστε το ωραίο; Σταματάμε για να το ευχαριστηθούμε; Αναγνωρίζουμε το ταλέντο σε ένα μη-αναμενόμενο περιβάλλον;».

 Πηγή: http://www.alexiptoto.com

«Ήταν αγράμματος, βραδύγλωσσος, λίγο βραδύνους ...μπέρδευε τα λόγια της Ευχής προσευχόμενος έλεγε: Κύριε μη με ελεήσεις!»

Πριν από πολλά χρόνια ζούσε σε κάποιο χωριό της πατρίδος μας ένας νέος, που από μικρός είχε τον πόθο να γίνει ασκητής. Υπήρχαν όμως κάποιες δυσκολίες: Ήταν αγράμματος, βραδύγλωσσος, λίγο βραδύνους και με οικογενειακές υποχρεώσεις.
Ομως στην ηλικία των 40 περίπου ετών μπόρεσε να πραγματοποιήσει τη κρυφή του αγία επιθυμία. Έφυγε από το χωριό του και περιπλανώμενος από τόπου εις τόπο κατέληξε σε ένα ερημονήσι, όπου βρήκε ένα γέρο ασκητή που του ανέπαυε την καρδιά και έγινε υποτακτικός του.
Με έκπληξη λοιπόν παρατηρούσε ότι: όταν προσευχόταν ο Γέροντάς του έλαμπε ολόκληρος, και ιδιαιτέρως όταν παρακλητικά και μετά δακρύων έλεγε «Κύριε, ελέησόν με».
Ο Γέρων-ασκητής ήταν και αυτός αγράμματος, αλλά οι συμβουλές του ήταν πολύτιμες και γεμάτες σοφία και όλη του η πνευματική προσπάθεια συγκεντρώνετο στο πως να μάθει να προσεύχεται και ο υποτακτικός του με το «Κύριε, ελέησόν με».
Την τελευταία ημέρα της ζωής του ο Γέροντας ασκητής χάρισε στον υποτακτικό του το τρίχινο μισοτριμμένο ράσο του, ξάπλωσε κάτω, έκανε τον σταυρό του και λέγοντας τρεις φορές «Κύριε, ελέησόν με», «Κύριε, ελέησόν με», «Κύριε, ελέησόν με» η οσιακή του ψυχή πέταξε στον ουρανό.
Μετά την κοίμηση και ταφή του Γέροντος του ο εν λόγω υποτακτικός ζούσε πλέον ολομόναχος στο ερημονήσι ως ασκητής και ησυχαστής μέσα σε μια σπηλιά, ακολουθώντας το ίδιο τυπικό προσευχής και κανόνων που παρέλαβε από τον Γέροντά του. Έτσι πέρασαν 30 ολόκληρα χρόνια, χωρίς να δει ποτέ του άνθρωπο.
Με το πέρασμα όμως των ετών και με την βραδυγλωσσία και βραδύνοια που τον διέκρινε, μπέρδευε τα λόγια της Ευχής προσευχόμενος έλεγε «Κύριε, μη με ελεήσεις«.
Η καρδιά του όμως ήταν δοσμένη ολόκληρη στον Θεό, για αυτό και δάκρυα έτρεχαν άφθονα από τα γεροντικά του μάτια, όταν μέρα-νύχτα προσευχόταν με κατάνυξη και συντριβή, επαναλαμβάνοντας χιλιάδες φορές το «Κύριε, μη με ελεήσεις».
Κάποια ανοιξιάτικη μέρα ένα καράβι άραξε κοντά στο ερημονήσι. Ένας από τους επιβάτες του ήταν και ο επίσκοπος της επαρχίας εκείνης και ο καπετάνιος για να τον ξεκουράσει και να τον ευχαριστήσει τον πήρε με μια βάρκα κα πήγαν στο νησί για να περπατήσουν.
Αντίκρυσαν εκεί ένα μονοπάτι το οποίο ακολούθησαν και έφτασαν μπροστά σε μια σπηλιά όπου από μέσα άκουσαν την πονεμένη προσευχή του ασκητού που έλεγε συνεχώς «Κύριε, μη με ελεήσεις».
Προχώρησε ο επίσκοπος και είδε ένα σκελετωμένο γέροντα ασκητή, με μάτια βαθουλωμένα μέσα στις κόγχες τους, να είναι γονατιστός και ολόλαμπρος’ να προσεύχεται και να κλαίει.
Ο δεσπότης με πολλή συστολή προσπάθησε να του πει οτι αυτή η προσευχή του δεν είναι σωστή και πρέπει να λέει «Κύριε, ελέησόν με’.
Ταράχθηκε ο ασκητής πιστεύοντας, ότι 30 τόσα χρόνια έκανε κακό στη ψυχή του και ξέσπασε σε κλάμματα ικετεύοντας τον επίσκοπο να τον μάθει να λέει σωστά την προσευχή. Κι εκείνος με δέος προσπάθησε για αρκετή ώρα να του «στρώσει» τη γλώσσα στο να λέει «Κύριε, ελέησόν με».
Φεύγοντας ο επίσκοπος τον συνόδευσε ο ασκητής μέχρι την ακροθαλασσιά, επαναλαμβάνοντας μαζί του το «΄Κύριε, ελέησόν με», για να μην το ξεχάσει.
Το καράβι έφυγε και ο ασκητής το παρακολουθούσε με το βλέμμα του λέγοντας συνεχώς «Κύριε, ελέησόν με».
Δεν πέρασαν πέντε λεπτά και ο ερημίτης ξέχασε το «Κύριε, ελέησόν με», σάστισε και ζαλίστηκε!!!
- Και τώρα τι θα γίνω; και ξέσπασε σε δάκρυα.
Στην απελπισία του πετάει στην θάλασσα το κουρελιασμένο ράσο του και βαδίζει πάνω σε αυτό προς το καράβι.
-Φάντασμα, φάντασμα…!φώναζαν τρομαγμένοι οι ναύτες.
Με τις φωνές ανέβηκε ο δεσπότης στο κατάστρωμα και είδε τον ασκητή να του φωνάζει:
- Τι να λέω; Τι να λέω δεσπότη μου;
Και εκείνος με συγκίνησι του απάντησε:
- Ότι έλεγες να λες παιδί μου! Αυτή είναι η καλύτερη προσευχή για την ψυχή σου. Συγχώρεσέ με και κάνε και για μένα ένα σταυρό!
(Μητροπολίτου Χίου Παντελεήμονος Φωστίνη, (διασκευή από) Το βιβλίο της ζωής, τ.Α’ Πειραιάς 1987, σελ. 25
Πρωτοπρεσβύτερου Στέφανου Κ Αναγνωστόπουλου Η «Ευχή» μέσα στον κόσμο Πειραιάς 2007 σελίδες 20-22)
Πηγή: Το Ζωντανό Ιστολόγιο

Αναδημοσίευση: Πατερικός

Το κείμενο της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης ζωντανό και στη δημοτική!

Αξιοποιήστε το κείμενο της Καινής Διαθήκης ηχογραφημένο στη δημοτική γλώσσα σε Μp3. Ένας ευχάριστος τρόπος για να ακούσουν και να μελετήσουν οι μαθητές μας αλλά και οποιοσδήποτε το κείμενο της Καινής Διαθήκης. Η ηχογραφημένη έκδοση σε μορφή Mp3/64Kbps/24KHz γίνεται για πρώτη φορά στον κόσμο στην δημοτική γλώσσα. Επενδύθηκε με μουσική από τον μουσικό κ. Γιώργο Ζαγόρη που την έγραψε ειδικά γι αυτό το σκοπό και διαβάστηκε από τον Α.Χ.Β. (π.Ραφαήλ). Η επεξεργασία έγινε στο studioA440. Η διάρκειά της είναι περίπου 22 ώρες και περιλαμβάνει και τα 27 βιβλία του κανόνος της Καινής Διαθήκης.

Θερμές ευχαριστίες στην Ξανθή από όπου και άντλησα την ανάρτηση! 

 
αλλά και την Παλαιά Διαθήκη με μουσικές επιλογές ή και χωρίς!

Νταχάου (η κόλαση μέσα μας)

 

 Ευχαριστίες στη συνάδελφο Σουλτάνα Γκαργκάνα που το ανάρτησε στο google+

Νταχάου (η κόλαση μέσα μας)

Περιδιαβαίνοντας την έκθεση της Συλλογής Οικονόμου στη Δημοτική Πινακοθήκη, το μάτι μου έπεσε σε ένα ειδυλλιακό πίνακα ευρωπαϊκού νατουραλισμού του Antonio Montemezzo. Μία ευχάριστη παρέα από νήπια απολαμβάνει τη σκιά ενός δέντρου παρέα με τη γιαγιά. Κάτι χήνες αρμενίζουν αδιάφορα ενώ στο βάθος διακρίνεται ένας ταύρος. Ο τίτλος του πίνακα είναι «Χωριάτισσα με παιδιά και χήνες στο δάσος του Νταχάου». Κοντοστάθηκα.

Πριν από περίπου πέντε μήνες, ένα πρωινό Τρίτης, βρέθηκα στο σιδηροδρομικό σταθμό του Νταχάου. Αφού έλαβα οδηγίες από ευγενέστατο ζευγάρι γερμανών για το κατά που πέφτει το στρατόπεδο, επιβιβάστηκα στο τοπικό λεωφορείο. Το χιόνι ήταν πολύ, το κρύο τσουχτερό και ο ήλιος, μία απλή υποψία φωτός στον ουρανό, πίσω από μουντό γκρίζο παραπέτασμα. Το λεωφορείο διέσχισε την ήσυχη πόλη με τα φροντισμένα σπίτια, τα χιονισμένα παρτέρια και τους ήσυχους ανθρώπους που πήγαιναν στη δουλειά τους κουκουλωμένοι με τα κασκόλ και τα σκουφιά τους. Είκοσι λεπτά από το κέντρο του Μονάχου, το Νταχάου δεν έχει να επιδείξει τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από μία στερεοτυπική γερμανική κωμόπολη όπου όλα λειτουργούν στην εντέλεια. Στις παρυφές της πόλης, το δάσος παρεισφρύει ανάμεσα στα σπίτια και ένα ποταμάκι τριγυρνάει ανάμεσα σε ψηλά μουντά δέντρα που αγκαλιάζουνε τους δρόμους. 

Το ξυπόλυτο τάγμα

 

Υπόθεση
Το Ξυπόλητο τάγμα είναι η αληθινή ιστορία 160 παιδιών, που η δράση τους πήρε διαστάσεις μύθου όταν διώχτηκαν από τα ορφανοτροφεία της Θεσσαλονίκης από τους Ναζί κατακτητές στα χρόνια της κατοχής του Bʼ Παγκοσμίου Πολέμου. Τα παιδιά μεταβάλλονται σʼ ένα είδος καλόκαρδης ηρωικής συμμορίας, που κλέβει από τους Γερμανούς και του μαυραγορίτες για να συντηρεί τα μέλη της κι όσους μπορεί από τον κόσμο γύρω της.
Eπίσης, πέρα από την αρωγή που παρείχαν στο κόσμο, κατάφερναν με την εξυπνάδα και το κουράγιο τους να βοηθούν την Αντίσταση, βρίσκοντας τρόπους να φυγαδεύουν στη Μέση Ανατολή Έλληνες, Αμερικάνους και Εγγλέζους αξιωματικούς, με σκοπό να ενωθούν με τους εκεί συμμαχικούς στρατούς.
Περισσότερα για την ταινία
Η ταινία σταθμός του ελληνικού κινηματογράφου προβάλλεται μετά από 54 χρόνια(!) σε επανέκδοση, με καινούργια κόπια. Το αρνητικό της ταινίας είχε χαθεί και χάρη στις προσπάθειες του διευθυντή της Ταινιοθήκης της Ελλάδας, Θόδωρου Αδαμόπουλου που εντόπισε δύο κόπιες προβολής σε καλή κατάσταση, δημιουργήθηκε, μετά από χρονοβόρες και πολυδάπανες διαδικασίες, ένα καινούργιο αρνητικό της ταινίας.
Τα σημαντικότερα βραβεία
Golden Medal Award, Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Εδιμβούργου 1955.
Παραλειπόμενα
Tο ελληνικό όνομα του Γκρεγκ Τάλλας ήταν Γρηγόρης Θαλασσινός. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1909 πέθανε στην Αθήνα το 1993.
Ο Βιτόριο Ντε Σίκα όταν είδε το 1955 το Ξυπόλητο Τάγμα στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου είπε στον Γκρεγκ Τάλλας: «Αν είχες γυρίσει αυτή την ταινία προτού γυρίσω εγώ τον Κλέφτη των Ποδηλάτων τότε σήμερα θα ήσουν εσύ ο Ντε Σίκα!».
Tην καταπληκτική μουσική της ταινίας έχει γράψει ο Μίκης Θεοδωράκης και αυτή ήταν η πρώτη μουσική που συνέθεσε για κινηματογραφική ταινία.
Tο Ξυπόλητο Τάγμα ήταν η πρώτη ελληνική ταινία που βραβεύθηκε σε διεθνές φεστιβάλ.
Τα 63 από τα 66 παιδιά που πήραν μέρος στα γυρίσματα, ο Γκρεγκ Τάλλας τα πήρε από αναμορφωτήρια της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.
Η μηχανή λήψης που χρησιμοποιήθηκε για την ταινία ήταν του 1924 και ο οπερατέρ Μιχάλης Γαζιάδης είχε στη διάθεσή του μόνο 6 προβολείς για το φωτισμό. Oι Aμερικανοί δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι η ταινία γυρίστηκε με τόσο λίγα τεχνικά μέσα. O φωνολήπτης της Κολούμπια ήταν αδύνατο να δεχθεί πως αυτή η ταινία γυρίστηκε βουβή και πως είχαν επιτευχθεί τόσο άψογοι συγχρονισμοί στο ντουμπλάρισμα της ηχητικής μπάντας στην Ελλάδα!
Πηγή: http://paterikos.blogspot.gr/2011/10/blog-post_8922.html